نـه پــلاکـــ ِ شناسایـــی دارم ،

و نه رمــــز ِ شب را میـدانم ،

و نه راه ِ برگشــت را می شناســـم!

آواره میـان ِ خط ِ مقـدمی که

دور تا دورم را || میـــدان میــــن || گـــرفته است ...

تـــو به دادم نــرسی ...

مــــی روم از دســـت خـــــــــــــــــــــدا....
.